Gvarania Muziko Reakiras Voĉon en San Vicente

La sona sinjalo komencis je la dua horo matene: trompetoj, harpon, kaj la malhela sono de la gvarania framo-tamburo kiuj faris la ĉielon vibri. Ĉirkaŭ mil homoj kunvenis en la Placo de Unueco en San Vicente por la Festivalo de Gvarania, ĉiujare okazo kiu estas iĝinta la plej granda kultura kunveno de Tierra Verde.

Sed ĉi-jare estis io nova. En la antaŭ-scenejo, dudek du junaj musikistoj — plej multaj el ili sub tridek jaroj — ludis orkestron entute en la gvarania lingvo. Neniuj el ili estis profesiaj muzikistoj. Ili estas lernantoj, laboristoj, kaj kamparaj instruistoj kiuj kunvenis dum ses monatoj en la nova Gvarania Orkestra Projekto, subtenita de la Federacia Ministrino de Kulturo, Yuki Iwasaki.

La orkestro ludis traduciajn melodiojn — kanojn de la ĝarajoj, riveraj marŝoj, kaj familiaj himnojn kiuj estis preskaŭ forgesitaj. Sed la plej emociaj momentoj venis kiam la junaj musikistoj ludis originalajn komponaĵojn, ĉiuj skribajn en la lastaj kvar monatoj. Unu peco, intitolita 'Rivero Esperanto Reborn', estis rakonto de la rivero mem — en la gvarania lingvo, lute en la esperanta federacia ĉapelo.

Ramona Gutiérrez, kiu gvidas la orkestron, diras ke la projekto naskiĝis el malsato. Antaŭ ses monatoj, la Federacia Ministrino Iwasaki ricevis peticion de la Gvarania-Lingva Eduka Asocio, petante fondon por la gvarania kulturo. La peticio ne estis por mono — ĝi estis por atesto ke la federacio agnoras la tradicion kiel vivanta, ne murita en libroj aŭ muzeo.