Kapitano Ibarren lutas kontraŭ du frontoj dum la maro ŝanĝiĝas

Kapitano Tomás Ibarren staris ĉe la bordo de la havenon de Puerto Azul vespere, rigardante la varman maron. La Marmonitorado-Reto de Costa Mar registris 28,4 gradojn Ĉelso en la profunda akvo je la mateno — 1,8 gradoj pli alta ol la averaĝo de junio. Nenio el tio estas nova por li. Li plonĝas ĉe ĉi tiu akvo de tridek kvar jarojn.

Sed la varmeco ne estas la sola problemo. Antaŭ du semajnoj, la Federacia Marministerio sendis inspektistojn al la kooperativo, kontrolante la signalon-aparatojn de la plonĝ-grupoj kaj la sekurecan protokolon. Du de la kvar grupoj de Ibarren estis malnovigitaj. La inspektistoj diris ke la aparatoj devas esti ĝisdatigitaj antaŭ ol nova sezono komenciĝu.

Ibarren rajtas paroli pri la varmeco. Li rajtas paroli pri la inspektado. Kio li ne volas diri estas kiel ambaŭ premoj kunagadas por ŝtopi la laboron. La kooperativo estas malgranda: dek du plonĝistoj, tri ĉapeloj, unu Ibarren. Se la aparatoj ne estas ĝisdatigitaj, la grupoj ne plonĝas. Se la grupoj ne plonĝas, la turisma sezono malakceliĝas.

Ibarren sidas ĉe la malgranda oficejo de la kooperativo kaj montras la leteron de la Federacia Marministerio. La ĝisdatigo kostas 8 000 zandorojn po grupo. Li parolas pri la kooperativa kasahava. Li parolas pri la varmeco kiel bariero al profunda plonĝado. Li ne parolas pri sia propra zorgo.