Plastika-kolektado en Puerto Azul malkovras neatenditajn nutria-sorprenojn

Ĉiu mateno dum la lastaj du semajnoj, la membroj de la Puerto Azul-a Plastika-Kooperativo subakviĝis en la havenoj kun retoj kaj torpedoj, serĉante la nigran plastikon kaj la alumin-folion kiuj estas ĉiutaga vido en la portujo. Sed kiam ili malŝloŝis siajn retojn sur la deko de siaj malgranda ŝipo, ili trovis ion alian: sedimento kiun ili ne atendis, griza kaj denso, plena da fosforo kaj nitrogeno.

La sedimento estis nutriaĵ-rubaĵo – fosilo de fekundigoj kaj disĵetitaj organaj materialoj – de la Rivero Esperanto, kiu fluas el la interlando kaj enfluas en la Golfo de Puerto Azul. La kooperativo, kiu kolektas plastikon por pli ol dek jaroj, diris, ke ĉi-monato la kvanto estis tri fojojn pli granda ol kutime.

"Ni pensadis, ke ni kolektas plastikon," diris Kapitano Ibarren, la estro de la kooperativo, en sia oficejon en la haveno. "Sed la havenoj diras al ni ion alian. Ili diras, ke la rivero estas pli malpura ol ni pensadis." Ibarren montris al mi mapojn kiuj montras la lokojn kie la kooperativo kolektis en ĉiu semajno de junio. La ĉiea punkto estis en la profunda parto de la haveno, kie la kurrento estas malrapida kaj kie la sedimento kutime kuŝas.

La Costa Mar-a Mara Ministerio sendis skenarojn al la kooperativo por testi la sedimenton. La rezultoj venos en tri semajnoj. Sed Ibarren jam scias, ke ĉi tio estas problemo. "Se la rivero portas pli da nutriaĵo ol ni pensadis, tiam la rifaro ricevos pli da nutriaĵo. Kaj tio signifas alg-floro, kaj tio signifas mallumo por la koraloj."