Malgranda fiskapelo sin turnas al alternativa energio dum karburanta kosto ĉifroj neniuj

La mateno sur la molo estas frida. Kapitano Raúl Ibarren staras apud sia ĉapo, la Esperanza, kaj kontrolas la motoron — diesela aparato kiu laboras ekde dudek jaroj. Tri jaroj antaŭe, li povus komenci laboron por minimuma penso. Hodiaŭ, la karburo kostas duoblo de tio, kio ĝi kostiĝis dum la malvarma sezono, kaj lia fiŝkaptajo ne sufiĉas por kompensi.

Ibarren estas unu el cent tridek kvin kapltanoj en la Costa Mar fiŝkaptaj kooperativoj. Lia grupo laboras en malprofunda akvo, proksime de la rifaro, kaj kaptis en mezo ĉi-jaro je 40 procento malpli ol la federacia kvoto permesis. La maro mem ŝanĝiĝis. La termometro stacio de la Mara Monitorada Reto montras ke la akvatemperatura pliiĝo de junio estis la dua plej forta en dudek jaroj.

La federacia registaro en Meridiano proponos novaĵon pri subvencio por elektraj motoroj en aŭgusto. Ibarren atendas, sed ne kun granda espero. La fiŝkaptaj kooperativoj de Costa Mar jam petis tiun subvencion antaŭ tri jaroj. Nun, la tempo estas alia.

Ĉi tiu rakonto estas pri kiel la malgranda ekonomio de malgranda regiono klopodas adaptiĝi al du fortoj samtempe — la federacia energi-politiko kaj la oceano mem.