Kapitano Adrián Gómez: dudek jarojn sur la akvo, dum la akvo ŝanĝas

Vendre matene, Adrián Gómez staris sur la ponto de sia malgranda fiŝkapelo, la Desperanza, dum ĝi pretis por eliĝi el la haveno de Puerto Azul. Li estas 58-jaraĝa, kaj li havas dudek jarojn da navigila sperto — ĉio de li sciataj estas la akvo ĉirkaŭ Costa Mar, la sezonoj, la fiŝo, kaj la ŝanĝoj kiuj venis.

Li montris al mi la mapojn sur sia malnova komputilo. "Ĉi tio estas la roto kiu mi uzis dudek jarojn," li diris, fingre-ukante la sinuan linion. "Ĉi tio estas la roto kiu mi uzas nun. " La dua linio estis malproksime de la unua, devigita flanken de la grandaj ŝipoj, la federacia energi-eksportoj, kaj la neoficiaj navigilaj koridoroj kiuj ne estas en la ĝenerala mapo.

La Desperanza estas nur 12 metroj longa. Li kaptas por malgranda kooperativo — ĉirkaŭ dek boatoj — kiuj vendas al lokal-merkato kaj al kelkaj restoracio en la urbo. La kaptoj estas malgrandaj: tri ĝis kvin tunoj po nokto, depende de la sezono. Tio ne estas riĉeco, sed ĝi estas vivo.

"La problemo," li diris, "estas ke la akvo ja ne estas vivo. Ĝi estas komerca zono. " Li parolis pri la fremda trafiko, la grandaj ŝipoj, la havenaj tarifoj kiuj ĉiujare pliiĝas, kaj la federacia fisxkapa kvoto kiu ĉiujare malpliĝas.