La Gvarania Muziko Revenadas al San Vicente tra Komuna Festo

La placo antaŭ la Kooperativa Halo en San Vicente estis plena je du mil homoj sabate matene, iom pli ol la urbestro antaŭvidis. Familioj el la enlandaj kooperativoj, kiuj laboras kafo kaj jerba-mato, staris apud urbaj studentoj el la nova gvarania lingva lernejo. Du orkestro-grupoj — unu el la malnova generacio, unu el adoleskantoj — atendis ĉe la scejon. Neniu el ili ludis kune antaŭ tiu tago.

La festo estis nomita "Ñande Ñe'ẽ" — "nia lingvo" en gvarania — kaj ĝi montris ion, kion kelkaj esperis sed aliaj dubis: ke la lingvo, kiu preskaŭ malaperis el ĉiutaga parolo dum du generacioj de hispana-dominita eduko, povus havi vivon denove inter junuloj.

Tri jaroj antaŭ, la Kooperativa Konsilio de Tierra Verde voĉdonis por almenau dua lingvo en ĉiuj membro-farmaj lernejo-programoj. La voto ne estis unuanima. Sed la decido, kaj la 150 000 florino-budĝeto, kiun la Asembleo de Tierra Verde poste alokis, komencis movadon kiun neniu el la decidantoj plene antaŭvidis.

Hodiaŭ, en San Vicente kaj en kvin alia kooperativaj urboj, gvarania instruo estas ordinara. La unua kohorto de junuloj edukitaj entute en du lingvoj estas nun en la dua ĝaro. Kaj la festo de sabato — kiun la Kooperativa Konsilio kaj la Lokal-Instruista Unio kunorganizis — estis unua publika ĉapelo de tio, kion ili kreis.