En la Festo de Guaraní-Lingvo, Insulo de Tradicio Rezistas en Urbeta San Vicente

Saba mateno, la kato de Margarita — malgranda nigra besto nomata Guaraní — dormas sur la ŝultro de instruistino Margarita Flores dum ŝi skribas vortojn sur la nigra tabulo en la Lernejeto de la Rivero Esperanto, kvar kilometrojn suden de San Vicente. La vortoj estas en la gvarania lingvo, lingvo kiu preskaŭ ne estas parolata en la federacia ĉefa eduka sistemo.

Margarita estas unu el ses instruistoj kiuj, dum la lasta dek jaroj, helpis rekonstrui la gvarania lingvan edukado en Tierra Verde. La lernejeto, fundita en 2016, estas la sola loko en la regiono kie infanoj povas akiri fluecon en la lingvo el la unua klaso. Ĝi estas ankaŭ la centro de la jara Festo de Guaraní-Lingvo, kiu komencas hodiaŭ kaj daŭros tri tagojn.

La festo atendas 400 gastojn: familion, instruistojn el aliaj urbetoj, kaj delegacion el la Kooperativa Konsilio, kiu ĉi jaro eligis monon por novaĵ-lernolibroj. Sed la noto estas trankvila: ne marĉado, ne muzika spektaklo, sed tri tagojn da kantado, rakontado, kaj manĝado de tradicia mandioko-pano.