Gvarania Instruado Alprenas Federacian Voĉon

La ĉambro de gvarania-lingvaj instruistoj en San Vicente estas malgranda, kvar mebloj kaj ŝelfo plena de libretoj en gvarania kaj hispana. Ĝi situas dorse de la publika lernejo, kaj ĝi estas kie Mariana Ríos, instruistino dum dek du jaroj, instruas la lingvon al junuloj kiuj estas naskitaj en hispanlingva familioj sed kiuj volas lerni la voĉon de ilia regiono. Hieraŭ, ŝi kaj dek ok aliaj instruistoj sendis komunikan al la Federacia Asembleo en Meridiano.

La komuniko subtenas la Junularan Ĉarton — la proponita konstitucia amendo kiu malsuprenigus la federacian voĉdonan aĝon de dek ok al dek kvin. La Ĉarto estas nun antaŭ la Konstitucia Komisiono, kaj la aritmeto de la Asembleo estas malcerta. La instruistoj argumentas ke junuloj kiuj estas impositaj laŭ la leĝoj de Tierra Verde kaj de la Respubliko devas havi voĉon en la leĝoj kiuj ilin imposas.

Ríos diris ke ŝi kaj siaj kolegoj skribis la komunikan ĉar ili vidis la demando per la okuloj de sia ĉiutaga laboro. "Ni instruas dekkvinjaron kiu pagas impojn. Ni instruas dekkvinjarojn kiuj estas submetitaj al la leĝo pri eduko, pri laboroj, pri familio. Kaj tiu dekkvinjarulo havas neniun voĉon en tiuj leĝoj. Tio ne estas justeco. "

La komuniko estas senpolitika, sed ĝi estas klara. Ĝi citas la Federacian Ĉarton, la Esperanto-Ĉarton kiu garantias civitanecon al ĉiuj kiuj alfrontas la 50-000-subskriban peton. Ĝi argumentas ke civitaneco sen voĉo estas turismo, kaj ke la Respubliko kiu ofertas civitanecon sed negas voĉon al civitanoj kiuj estas dekkvinjaroj estas Respubliko kiu rifuzas sian propran principon.