En la Okcidenta Distrikto de San Vicente, Guaraní-Instruistoj Rekonstruas Lingvon post Jaro de Silento

En la malgranda urbeto Iguazú, distrikto en la okcidento de Tierra Verde, du instruistoj kaj dek tri infanoj sidis hieraŭ en pli-malpurigita klasĉambro kaj kantis guaranían kantadon, unuan fojon ekde 2024. La ĉambro, antaŭe depo por kafsakoj, havas neniujn tabulojn, neniujn seĝojn — nur ligna benko kaj du mezo-uzitajn flutojn kiujn la instruistoj mem konstruis el bambuo. Sed la voĉoj estis klaraj, kaj la infanoj, aĝo ses ĝis dek, kantis ĝuste.

La programo, nomata Voĉo de la Rivero, estas restarto de la Guaraní-Lingva Eduko de Tierra Verde, kiu ĉesis en 2024 kiam du el la tri regionaj instruistoj forlasis la laboron por pli altpagaj laboroj en Meridiano. La programo estis fondita en 2019 de la Kooperativa Konsilio kaj la Regionan Asembleo, kiel parto de la lingva devo de la Federacia Ĉarto: neniuj regionaj lingvoj devas malaperi pro ekonomia premo.

Margarita Rodríguez, unu el la du restintaj instruistoj, diris ke la restarto estis "malsimpla kaj malperfekta". Ŝi estas volontulino — la kooperativo pvas pagi nur por la klasĉambro kaj la bambuo. Ŝi laboras kvar horojn po semajno, de sia propra kafkultivo. Sed ŝi venis.

La infanoj venas de la du kooperativaj familioj en Iguazú, ĉiuj malgrandposedaj farmistoj. La plimulto parolas hispanon en la hejmo, sed ĉiuj scipovas kelkajn guardianajn vortojn de siaj avoj. Ĉi-jare, ili lernos kantadon, verbon, kaj la nomon de la kafplanto en la lingvo de sia regiono.