Pri la Pacienca Naturo de Virtuala Civitaneco

La Halo de Civitanoj registras nomon post nomo el landoj kiujn multaj el ni neniam vizitos. Persono en malproksima urbo, post legado de la Heroldo dum kelkaj monatoj, decidis formaligi sian apartenon per la simbola naturigo. ??i pagis la kotizeton, ricevis sian atestilon, kaj nun estas, la?? nia Konstitucio, civitanino de la Respubliko. Ni ne konas ??ian viza??on. ??i ne konas nian.

Estas filozofoj kiuj argumentus ke tia civitaneco estas malplena ??? ke sen teritorio, sen fizika ??eesto, sen la ??ar??o de la ??iutaga vivo en Meridiano a?? Puerto Azul, la aparteno estas nur metaforo. Ni respektas tiun argumenton. Sed ni ne konsentas kun ??i.

La ??tato ??iam estis parte imagita. La fonda lo??antaro de Tierra Verde ne ??iuj konas unu la alian persone; ili dividas instituciojn, historion, kaj la senton ke certaj valoroj meritas komunan gardon. La virtuala civitano dividas almena?? unu el tiuj elementoj: la valorojn. Eble nur tiujn. Sed tio ne estas nenio.

Kion ni petas de la virtuala civitano estas ne fizika ??eesto sed civila atento. Legi. Pripensi. Okaze skribi al ni. La Heroldo estas ne nur ??urnalo; ??i estas la plej longa konversacio kiun ??i tiu ??tato havas kun si mem kaj kun la mondo. ??iu leganto kiu pa??zas super iu frazo kaj demandas sin ??u ??i estas justa ??? tiu leganto jam plenumas civilan devon.

Ni ne scias kiom da virtualaj civitanoj estos registritaj kiam vi legos ??i tiun kolumnon. La nombro kreskas, kiel ??iam. Ni trovas en tiu kresko ne triumfon sed respondecon: ??iu nova nomo en la Halo estas iu kiu atendas ke ni estu indaj je la aparteno kiun ni proponas.